R5391-30 Kapłańska dziewiąty i szesnasty

Zmień język 

::R5391 : strona 30::

Kapłańska dziewiąty i szesnasty

Wydaje się, że nie wyraziliśmy dość jasno naszej myśli odnośnie nauk, zawierających się w tych dwóch rozdziałach. Nasze objaśnienia w CIENIACH PRZYBYTKU, że rzeczy opisane w tych dwóch rozdziałach wyobrażają ofiary Dnia Pojednania, zostały źle zrozumiane. Nie mamy na myśli, aby te dwie ceremonie odbywały się w tym samym szczególnym Dniu Pojednania. Naszym zrozumieniem jest, że antytyp tych dwóch obrazów miał miejsce w tym samym antytypicznym Dniu Pojednania – Wieku Ewangelii.

Opis, jaki się znajduje w Dziewiątym Rozdziale (3 Moj. 9) odnosi się do poświęcenia kapłanów. Ceremonia tam opisana, przedstawia poświęcenie Aarona i miała być powtarzana za każdym razem, gdy Arcykapłan obejmował urząd. Ten obrządek miał być powtarzany jedynie wtedy, gdyby Arcykapłan umarł, a na jego miejsce miał być wybrany inny. Gdyby się zdarzyło, że w jednym roku umarłoby kilku arcykapłanów, to tego rodzaju ceremonia odbyłaby się przy każdym wstępującym na urząd arcykapłański. Mogłoby także się wydarzyć, że ta ceremonia opisana w 3 Moj. 9 nie była odprawiana przez wiele lat. Na przykład Aaron po otrzymaniu urzędu arcykapłana, żył blisko czterdzieści lat, zatem nie było potrzeby odprawiania tej ceremonii aż po jego śmierci, gdy syn jego Eleazar, objął urząd arcykapłana, dopiero wtedy ceremonia poświęcenia została odprawioną. Przeciwnie, Dzień Pojednania opisany w Szesnastym Rozdziale (3 Moj. 16), powtarzał się każdego roku.

Zgodność, jaka zachodzi między tymi dwoma ceremoniami jest pokazana przez ofiary, które w obydwóch wypadkach składały się z cielca i kozła. Reprezentowały one te same ofiary w antytypie – cielec wyobrażał arcykapłana, a kozioł kapłanów; ponieważ Jezus umarł tylko raz – nie dwa razy. Dlatego też, śmierć cielca w obydwóch wypadkach przedstawiała ofiarę Jezusa. Ponieważ Kościół, również umiera tylko raz, zatem ofiara kozła w obu przypadkach wyobraża śmierć Kościoła, jako członków antytypicznego kapłaństwa, będących pod przewodnictwem ich Arcykapłana.

Dlaczego więc są użyte dwa obrazy?, może ktoś zapytać Na to odpowiadamy, że śmierć Jezusa miała dwie odrębne strony, podobnie śmierć Kościoła ma dwa aspekty. Jezus i Kościół, aby osiągnąć Niebiańską naturę i urząd Królewskiego Kapłaństwa – uzdolnił ich do sprawowania dzieła Mesjasza. Gdyby nawet świat nie potrzebował odkupienia go od grzechu, to jednak, aby można dojść na wysokie stanowisko arcykapłana, zmuszony był złożyć tego rodzaju ofiarę. To samo było wymagane i od kapłanów. Z drugiej strony widzimy, że rodzaj ludzki jest grzesznym, potrzebującym odkupienia, zatem pojednanie za grzech jest nieodzownym, zanim dzieło naprawienia wszystkich rzeczy mogłoby się rozpocząć bez względu na wywyższenie Chrystusa i Kościoła do Niebiańskiej natury.

Przeto „lepsze ofiary” Mesjasza obejmują dwa odrębne i oddzielne, a jednak bardzo ważne dzieła. Było niezbędnym, aby Jezus i Jego naśladowcy cierpieli, a tak weszli do chwały. To jest wykazane w 3 Moj. 9. Było także koniecznym, aby ofiara za grzechy

::R5391 : strona 31::

została złożoną za rodzaj ludzki, aby w skutek tego mógł korzystać z błogosławieństw, które przyniesie Restytucja, a to jest pokazane w figurze opisanej w 3 Moj. 16. Zatem powtarzamy, że ofiary opisane w 3 Moj. 9 i jakie się znajdują w 3 Moj. 16, są te same ofiary ukończone w tym samym antytypicznym Dniu Pojednania – Wieku Ewangelii.

====================

— 15 stycznia 1914 r. —